|
|
|
|
|
Ara ki Bulasın !
Bazı dostlar vardır unutamadığınız…Asker arkadaşı gibi çetin günlerden kalan. Onda gençliğiniz saklı, onda anılarınız saklı, onda geçmişiniz saklı, onda yasaklarınız saklı…Ayşe!Üniversitede en yakın arkadaşımdı. Aslında biz beş kişilik gruptuk. Meliha, Lale, Ayla, Ayşe ve ben…Ama Ayşe’nin yeri bende bir ayrıydı.Lale ve Ayla Ankaralı olduklarından dolayı, bize acıdıklarında -ki bu sık sık olurdu- Meliha, ben ve Ayşe’yi evlerine davet ederlerdi. Ev özlemimizi onlarda atlatırdık. Ara sıra yurdun soğuk odalarına memleketten yiyecek kolileri, hasret mektupları gelirdi. Hep beraber yer, hep beraber ağlaşırdık.Ayşe, Meliha ve ben aynı yurtta, aynı sınıfta, aynı oda da kalırdık.Sabahları beraber kahvaltı yapar; simitten, haşlanmış yumurtadan, ketçap ve mayonezden beraber nefret ederdik. Beraber otobüs beklerdik. Öğrenci biletlerinin ne kadar pahalı olduğuna beraber söylenirdik.Hep beraber olacağız sanırdık!Ayşe benim için hep farklıydı. Ben de onun için öyleydim; hissediyordum.Ayrıcalıklı bir dost idik. Oyuncak yapımı dersinde bile hep ikimiz tasarı yapar, oyuncak üretirdik. Çok güzel, alımlı, şık giyimli, Antalya’nın en güzel kızıydı O. Zekiydi. Kısa tatillerde Kayseri’ye, uzun tatillerde Antalya’ya giderdik. Denizi dünya gözüyle ilk o gösterdi bana. Kasım ayında kazakla deniz kenarındaki fotoğraflarıma baktıkça hep o gün gelir aklıma.Yıllardır bir özlem var ona karşı içimde.….Nerdesin Ayşe?….Bir gün okul bahçesinde oturuyorduk. Aynı fakülteden, yakışıklı bir genç bize doğru ilerliyordu. Bakışlarını Ayşe’ye odaklamıştı. Yaklaştı;“Benimle evlenir misin?” diye sordu.Ayşe, baktı. Şaşırdı. Asil ve ciddi tavrını hiç bozmadan cevap verdi:“Buna ben karar veremem, ailemle görüşünüz.”Düğünlerinde bende vardım. Bir çift ancak bu kadar yakışabilir birbirine. Ayşe-Yılmaz çifti Kırşehir-Ankara arasında mekik dokuyarak ailelerini razı etmeyi başarmışlardı. Muhteşem bir düğündü.…O kadar uzun zaman geçti ki…Ne dostluklar, ne arkadaşlıklar eklendi hayatımıza bu sürede.Ama hangisi doldurabilir eski bir dostun yerini.… Bir gün onu bulmaya karar verdim. Elimde tek bir ipucu vardı o da soy ismi. Dedim ki kendime: “Sen Ayşe’yi facebook’tan bulursun!” Ben bile anlamadığım halde ordayım çünkü.Ama Ayşe’yi ara ki bulasın!Cümle âlem facebookta ama O yok!Arama motoru da bana yardımcı olmadı. “Ayşe’yi tanımıyorum” diye ısrar ediyor. İnatlaşmalarım boşa çıktı.En son MEB’in arşivini düşünmüştüm ki nihayet eşi Yılmaz Hocamın adını bir okulun eski personel listesinde buldum.Bu kez de okulun telefonu yok!Aradan günler geçti ve ben okul müdürünün cep telefonuna ulaştım! İhsan Dindar: 0.50…. Saate baktım. Yirmi yirmi.Sabaha kadar bekleyemedim. En kötü ihtimalle “Personelimiz hakkında bilgi veremeyiz!” diyerek kapatır telefonu.Besmele çekip aradım.“İyi akşamlar, İhsan Hocamla görüşecektim.”“Buyurun!”Ona üniversite arkadaşımı aradığımı anlattım ve onu bulup sürpriz yapmak istediğimi.O kadar olgun davrandı ki. Bilmem içinden “Deli midir nedir? Akşamın bu saatinde!” demiş midir ama bana; “Ben sizi beş dakika sonra arayım Hoca’nım..” diyerek kapattı.O beş dakika üç yıla daha bedel oldu ama tedbirli müdürün hali başka elbet. Ben olsam hemen numarayı verirdim. Fakat O, önce beni tanıyıp tanımadıklarını onayladıktan sonra bana numarayı verdi.…Sonunda bulmuştum ve çok heyecanlıydım. Telefona eşi Yılmaz Hocam çıktı. Onunla kısa bir hal hatır, şehir ve eş durumu muhabbeti yaptıktan sonra sabırsızlıkla Ayşe’yi istedim.Cümleler havada uçuşmaya başlamıştı:“Ayşe!”“Seni Çok merak ediyordum!”“Ben de seni çok özledim!”“O çocuk sesi de ne?”“İki çocuğum oldu!”“Benim de iki kızım!”“Hangi şehirdesiniz?”“Antalya, siz?”“Biz de Antakya!”İkimizde çok mutluyduk. Uzun süren bir hasret konuşmasından sonra kapatırken espri yapmayı da ihmal etmedim:“Arayı uzatmayalım, seni sekiz yıl sonra ararım.”“Peki.”Ayşe’yi buldum. Çok sevindim… En kısa zamanda yüz yüze görüşmeye de karar verdik.Bu arada, hani Lale demiştim ya. Hatırlarsınız; Ankaralı, bizim gruptan!On iki yıl önce annesi Antepli biriyle evlendiğini artık oraya yerleşeceğini söylemişti. Tek ipicu bu. Soyadını da bilmiyorum haliyle.Tanıyanınız var mı?Fatma Çetin Kabadayı
2010-02-15 22:02:57
Ara ki Bulasın ! - 2010-02-15 22:02:57
Acemi Dedektif 1 - 2009-12-28 14:03:29
Ankara Gar' ında Bir Kadın... - 2009-12-15 19:44:38
Susamlı Çörek - 2009-12-07 15:36:50
En Büyük Fenerbahçe - 2009-12-07 15:34:31
Beni Görgüsüz! - 2009-07-20 21:19:26
Sizi gidi yalancılar... - 2009-07-10 00:12:21
Benimle Güzel Konuş! - 2009-06-12 21:27:50
Çocukla Çocuk Olmak... - 2009-05-28 21:45:54
Ne Kadar Naziksiniz! - 2009-04-30 22:50:14
Elleme Kardeşim... - 2009-04-14 14:56:31
Nerdesin Sedat? - 2009-03-27 14:53:55
Altın Tesbih 2 - 2009-03-16 18:54:24
Altın Tesbih 1 - 2009-03-07 21:40:05
|
Asya Gazetesi Taraf Olana Karşı Taraf Gazete Hatay'ın Güçlü Kalemi-- Hatay Antakya Samandağ İskenderun Gazetesi Gazeteleri http://www.asyagazetesi.com asyagazetesi@gmail.com 
|